organizatorzy: Fundacja Bank Żywności SOS w Warszawie >>, Bank Żywności w
Krakowie >>, Federacja
Polskich Banków Żywności >> kiedy: 20 września (sobota), godz.
11.20-12.50
| ![]() |
![]() | |
![]() |
Paneliści:
- Mieczysław Augustyn, Senator RP,
Przewodniczący Komisji Rodziny i Polityki Społecznej Senatu
Rzeczpospolitej Polski, wiceprzewodniczący Parlamentarnego Zespołu
ds. Współpracy z Organizacjami Pozarządowymi
- Marek Borowski, Prezes Federacji Polskich Banków Żywności
- Wojciech Śliż, Starszy Manager w Zespole Podatków Pośrednich Działu doradztwa podatkowego PricewaterhouseCoopers
Spotkanie było okazją do przedstawienia obecnie obowiązujących
rozwiązań prawnych odnoszących się do przekazywania darowizn
żywnościowych stosowanych w Polsce i w krajach tzw. starej Unii
Europejskiej. Panel posłużył także do sformułowania postulatów
zmian obecnej sytuacji, w której wciąż bardziej opłaca się
producentom i dystrybutorom zutylizować żywność niż bezpłatnie
przekazać ją na rzecz organizacji pożytku publicznego.
Przekazywanie żywności zamiast niepotrzebnej utylizacji z punktu
moralnego nie budzi sprzeciwu. Problem zaczyna się w momencie,
kiedy na darowiznę żywnościową zaczyna się patrzeć z perspektywy
kosztów, czy wręcz strat. Stratę dostrzegają producenci żywności,
którzy przekazując żywność muszą odprowadzić od niej podatek VAT,
nie mogą też zaliczyć wartości przekazanej żywności do kosztów
uzyskania przychodów. W tej sytuacji producenci lub dystrybutorzy
ponoszą mniejsze koszty, kiedy decydują się na utylizację żywności
niż przekazując ją organizacji (OPP).
Przykład rachunku:
| |
opracowanie: Łukasz Kapusta, Fundacja Bank Żywności SOS w Warszawie
Najważniejsze konkluzje i ewentualne rekomendacje
- Postulat o system, który nie generuje kosztów
wpływających na podjęcie decyzji "przekazywać czy
utylizowoać"
System podatkowy nie powinien prowadzić do powstawania dodatkowych kosztów dla tych producentów lub dystrybutorów, którzy zdecydują się na przekazanie żywności organizacjom pożytku publicznego zamiast jej utylizacji. System podatkowy nie powinien także tworzyć szczególnych zachęt w tym zakresie. Stan, w którym przedsiębiorca nie ponosi dodatkowych kosztów w związku z podejmowaniem działalności prospołecznej, ale też nie osiąga korzyści ekonomicznych z tego tytułu sprawi, iż decyzja wsparcia danej organizacji będzie decyzją opartą o przesłanki moralne, a nie ekonomiczne.
Przekazywanie żywności na rzecz organizacji pożytku publicznego postrzegają niestety jako stratę: Ministerstwo Finansów, niektórzy politycy i ustawodawcy. Z punktu widzenia MF podatek od darowizn żywnościowych, to dodatkowe kwoty, które trafiają do budżetu państwa.
Polskie ustawodawstwo zniechęca producentów do przekazywani żywności. Problemem są także nadmierne sformalizowane procedury, niejasna interpretacja Ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) przez Urzędy Skarbowe oraz brak zaufania przedstawicieli organów państwowych - urzędników do organizacji pożytku publicznego oraz darczyńców. W krajach Unii Europejskiej pomoc skierowana przez sektor prywatny na rzecz organizacji pożytku publicznego opiera się na wysokim zaufaniu społecznym wszystkich współpracujących podmiotów. Zaufanie społeczne jest niezbędnym elementem całego systemu przekazywania darowizn i realizacji polityk CSR przez przedsiębiorców, a także elementem budowania kapitału społecznego i świadomości społecznej.
- Konieczność budowania zaufania do obywatela i NGO, do
firm i osób, które funkcjonują - konieczność wzrostu zaufania wśród
Polaków (zaufania społecznego)
Kraje tzw. starej UE wypracowały przez wiele lat modele współpracy producentów z organizacjami pozarządowymi. Procedury są uproszczone, a zasady przekazywania oparte o wzajemne zaufanie podmiotów, bo w końcu chodzi o wspólne dobro, czyli walkę z niedożywieniem i marnowaniem żywności tj. wykorzystanie zasobów żywności, która została przeznaczona do utylizacji, a jej termin ważności do spożycia nie minął.
W krajach tych, zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi darowizny rzeczowe, w tym żywność przekazywane na rzeczy organizacji charytatywnych są zwolnione z podatku VAT. Dzieje się tak dlatego iż wspomniane kraje posiadały już wcześniej modele współpracy, których Unia Europejska nie kazała zmieniać. Nam, jako nowym krajom kazano dostosować ustawodawstwo do obowiązującego w UE.
Zobowiązania: Czy ktoś się do czegoś zobowiązał – jeśli tak to kto i do czego?
- Wydrukowanie ulotki informującej dla polityków i producentów celem dalszego lobbowania zmian – Fundacja „Bank Żywności SOS” w Warszawie
- Lobbowanie zmian w parlamentarnym zespole do współpracy z organizacjami pozarządowymi - Pan Mieczysław Augustyn, Senator RP, Przewodniczący Komisji Rodziny i Polityki Społecznej Senatu Rzeczpospolitej Polskiej
- Pomoc w formie wolontariatu/CSR przez firmę PricewaterhouseCoopers - Pan Wojciech Śliż, Starszy Manager w Zespole Podatków Pośrednich Działu doradztwa podatkowego PricewaterhouseCoopers
- Lobbowanie zmian w przepisach dotyczących CIT– Federacja Polskich Banków Żywności
Podsumowanie przygotowała Dominika Sawczuk na podstawie wspólnych opracowań Federacji Polskich Banków Żywności, Banku Żywności SOS w Warszawie i Banku Żywności w Krakowie oraz panelistów, w tym Marii Gosiewskiej z Federacji Polskich Banków Żywności
POWRÓT DO PEŁNEGO PROGRAMU KONFERENCJI


